تبلیغات اینترنتیclose
آسیب شناسی تربیتی مهدویت
امروز:

مهدویت تنها مساله ای اعتقادی نیست ، بلکه بعد تربیتی نیز دارد. هنگامی که ما مشخص می کنیم براساس متون روایی ، اعتقاد به وجود و ظهور مهدی (ع) ضروری است، مجموعه دانشی را برای افراد فراهم نموده ایم . اما هنگامی که این مجموعه ، به همراه خود ، تحولات هیجانی ، عاطفی و عملی معینی را ایجاد می کند که ضمن آن ، افراد  می کوشند خود را برای یاوری امام مهدی (ع) مهیا سازند ، چهره تربیتی مهدویت آشکار می گردد . وقتی به جنبه تربیتی مهدویت واقف شدیم ، باید آسیب شناسی تربیتی مهدویت را مورد تأمل قرار دهیم :

1. حصاربندی و حصارشکنی: از آسیب های تربیتی مهدویت است .برخی معتقدند پیروان حق ، باید بریده و برکنار از پیروان باطل ، انتظار بکشند تا لحظه وقوع واقعه فرارسد . در این تصور ، دوران غیبت به مثابه ( اتاق انتظار ) است که باید در آن ، به دور از اهل باطل نشست و منتظر بود تا صاحب امر بیاید و کار را یکسره کند . تنها تلاش افراد در این جا برای دور نگاه داشتن و مصون داشتن خود ودیگران ، از اهل باطل است . این آسیب از کج فهمی نسبت به مهدویت نشأت گرفته است چون اگر مهدویت ، ناظر به غلبه نهایی حق برباطل است ، باید این غلبه را در پرتو قانون کلی چالش میان حق وباطل فهم کرد.در چالش با باطل است که حق غالب می گردد. حصارشکنی هم از آسیب هاست . درحصار شکنی هر مرزی را برمی دارند و بی مرزی را حاکم می کنند . نمونه این بی مرزی و التقاط در عرصه مهدویت ، آن است که کسانی معتقد شوند ،(مهدی) اسم خاصی برای فرد معینی نیست ، بلکه نمادی کلی برای اشاره به چیرگی نهایی حق و عدالت بر باطل و بیدادگری است و مصداق این نماد می تواند هرکسی باشد.

2. کمال گرایی(غیر واقع گرا) و سهل انگاری: این که کمال گرایی چگونه در عرصه تربیت مهدوی آشکار می گردد ، زمینه این امر آن است که مهدی (ع) عهده دار رسالتی سترگ است و این رسالت ، جز با یارانی نستوه به انجام نمی رسد . در نظر بودن چنین غایت بلندی در مسأله مهدویت ، زمینه ساز آسیب تربیتی کمال گرایی می گردد. مربیان ، بدون توجه به وسع فهمی و عملی افراد ، آنان را از همان ابتدا به فتح این قله عظیم می خوانند ، لذا فرد از همان آغاز از مقصد ومقصود اعراض می کند . در نقطه مقابل کمال گرایی ، سهل انگاری است ؛ یعنی جایی برای مهدویت ، در ذهن و ضمیر فرد فراهم نمی آید و سهل انگاری نسبت به مهدویت در تربیت دینی ، به منزله از دست نهادن این تأثیر عظیم تحول بخش در شخصیت افراد است .

3. گسست و دنباله رویی: هنگامی که مباحث و مطالب مربوط به مهدویت ، به زبانی مهجور مطرح گردد یا با مسائل و مباحثی که نسل جدید با آن ها درگیر است ارتباط نیابد ، گسست رخ می دهد . در نقطه مقابل ، قطب آسیب زای دیگر دنباله روی نسل پیشین نسبت به نسل جدید است که می تواند در عرصه مهدویت به دوشکل آشکارشود : اول؛ سخن نگفتن از آن ، به سبب این که ذائقه نسل جدید، خوش نمی آید ، دوم ؛ فرو کاستن مهدویت به شکل های رایج حکومت، مانند دموکراسی . هیچ یک از دو روش مطلوب نیست . پس کسانی که مسأله مهدویت را در جریان تربیت دینی مطرح می کنند ، باید هم تناسب و هماهنگی آن را با ذهن و زبان نسل جدید بازشناسی کنند و هم مراقب باشند که آن را به امیال و آرای رایج آنان فرو نکاهند.

4. مرید پروری و تکروی: مرید پروری،صورت تحریف شده امامت است ،یعنی افراد ، امامان را چنان بستایند که گویی آنان ، منشأ اولیه حق و حقیقت اند (محب غال) افراطی گری آنان در این است که امام را از حد خویش فراتر می برند و او را به مقام الوهی بر می کشند ، در حالی که حضرت ، کارگزار و فرمانبر خداست . قطب دوم آسیب ، تکروی است ، یعنی نفی امامت یا تعمیم امامت . در حالت تکروی ، فرد تربیت شونده در حد خود محدود می شود و از بهره جستن از نمونه ها و الگوهای برجسته باز می ماند.

5. قشری گری و عقل گرایی: قشری گری در دین ، مانع فهم عمق معارف دینی می گردد و از این رو ، بستری برای رشد کج فهمی و انحراف و بدعت است در دوران غیبت هم ، قشری بودن افراد، آنان را به تعبیرهای نادرست از احکام دینی خواهد کشاند ؛ چنان که هنگام ظهور حضرت ، سخنان او و احکام دینی که او مطرح می سازد ، در نظر مردم ، جدید و ناشناخته است . از سوی دیگر ، عقل گرایی نیز یکی دیگر از ورطه های لغزش است؛ یعنی این که انسان در عرصه دین ، همه چیز را پس از اثبات قطعی عقل بپذیرد.چنین تصوری نه با واقعیت عقل هماهنگ است و نه با تربیت دینی .

6. خرافه پردازی وراز زدایی: خرافه پردازی یعنی حقایق ماورای طبیعی دین ، دست خوش عوام زدگی گردد و بستر مناسبی برای خرافه پردازی فراهم آید و عده ای داعیه رویت حضرت در خواب وبیداری کنند؛ هرچند امکان این امر ، در اصل منتفی نیست . راز زدایی هم یعنی امور ، مانند اموری طبیعی نگریسته شوند و ردپای هر امر ماورای طبیعی در آن ها محو گردد ، مانند ابن خلدون که معتقد است مراد از ظهور مهدی (ع) پیدایش حکومتی مبتنی بر اتحاد قبایل سادات اطراف مدینه و حجاز است.

7. انحصارگرایی و کثرت گرایی: انحصارگرایی یعنی اعتقاد به حکومت عدل مهدی(ع) ، موجب تحریم هر حکومتی حتی عدل پیش از آن گردد، که متأسفانه این دیدگاه عملا در میان برخی از معتقدان به مهدویت آشکار شده است ، و این که هر حکومتی قبل از حکومت مهدی (ع) طاغوت است ، فهمی آسیب زا از مهدویت است، چون پیامد عملی چنین فهمی ، عدم تلاش برای برقراری حکومت عادلانه پیش از ظهور است وحاصل عملی آن ، تمکین نسبت به هر گونه حکومت جور پیشه خواهد بود . در مقابل، کثرت گرایی نیز قطب دوم آسیب است . کثرت گرایی به مفهوم برابر دانستن طریقه های مختلف ، می تواند به این نتیجه منجر شود که هر وضع موجودی ، شروع تلقی شود و بالاخره کثرت گرایی به تجویز هر حکومتی ختم خواهد شد.

شاید این جمعه بیاید ، شاید ...

منبع:مهدی بیا

صفحه قبل صفحه بعد
نظر شما
نام : *
پست الکترونیک :
وب سایت/بلاگ :
*
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O @};-
:B /:) =D> :S
کد امنیتی : *


برچسب ها : آسیب شناسی مهدویت,مهدویت,آسیب شناسی تربیتی مهدویت,
نوشته شده در چهارشنبه 21 خرداد 1393 ساعت 08:50 توسط فدایی گل زهرا| لینک ثابت



تمامی حقوق مطالب، برای وب سایت يازهرا محفوظ است.

POWERED BY IRAN.SC